O patronce

Rok św. Jadwigi Śląskiej w Metropolii Wrocławskiej

  W marcu 2017 roku minie dokładnie 750 lat od ogłoszenia bulli kanonizacyjnej św. Jadwigi Śląskiej. Z tej racji, że na Dolnym Śląsku znajduje się wiele miejsc jej kultu, metropolita wrocławski arcybiskup Józef Kupny ogłosił dla trzech dolnośląskich diecezji (wrocławska, legnicka, świdnicka) Rok Jadwiżański.   Dzisiaj również w naszej Parafii zostanie zainaugurowany Rok św. Jadwigii Śląskiej. i zakończy się dokładnie za rok, czyli 16 października 2017 r. Ten szczególny czas ma służyć na ożywienie kultu Patronki Śląska, a także na pielgrzymowanie do miejsc związanych z życiem i działalnością św. Jadwigi.   Św. Jadwiga przez małżeństwo z Henrykiem Brodatym, wybitnym przedstawicielem domu Piastów, związała swe losy z podzieloną wówczas na dzielnice Polską. Miejscem, które szczególnie sobie upodobała stała się Trzebnica, w której z jej inspiracji jej małżonek ufundował w 1202 roku klasztor sióstr cysterek. W trzebnickim opactwie przebywała niemal na stałe, jako wdowa i tam, we wspaniałej bazylice, do dziś znajduje się jej grób, do którego podążają od wieków pątnicy z wielu krajów.

Pochodząca z Bawarii św. Jadwiga Śląska (ur. między 1178 a 1180 - zm. przed 14 października 1243) należy do najpopularniejszych świętych w Polsce, zwłaszcza na Śląsku, ale także w Austrii, Czechach, Niemczech, na Węgrzech oraz we Francji.

Znana jest jako popularyzatorka życia zakonnego, fundatorka klasztoru cysterek w Trzebnicy, do końca życia oddana dziełom miłosierdzia. Czczona jako patronka Śląska i Polski, małżeństw i chrześcijańskich rodzin została też uznana za patronkę pojednania polsko-niemieckiego.

Św. Jadwiga Śląska była córką Bertolda IV, hrabiego Diessen-Andechss. Wychowanie chrześcijańskie i formację intelektualną otrzymała w klasztorze benedyktynek w Kitzingen koło Würzburga, gdzie zwracano uwagę m.in. na poznanie Pisma Świętego, dzieł Ojców Kościoła i życiorysów świętych. Wtedy to zetknęła się też bezpośrednio z pobożnością benedyktyńską - modlitwą, medytacją, codziennym czytaniem przy stole, a przede wszystkim z uroczystą liturgią odprawianą w konwencie. Poznała też język łaciński.

Św. Jadwiga najchętniej pozostałaby w klasztorze oddając się życiu zakonnemu ale około 1190 roku została wysłana do Wrocławia, gdzie poślubiła księcia Henryka I Brodatego, z którym miała później siedmioro dzieci. Jako księżna śląska wywierała znaczny wpływ na politykę męża, który wspierał się wielokrotnie na jej koneksjach rodzinnych. Pochodziła bowiem z rodziny znanej w Niemczech i liczącej się w Europie - jej dwie siostry zostały królowymi.

Była popularyzatorką życia zakonnego i fundatorką m.in. klasztoru cysterek w Trzebnicy. Surowe życie pokutne, praktyki ascetyczne i działalność dobroczynna uczyniły ją postacią popularną wśród poddanych. Własne dobra przeznaczyła na zorganizowanie wędrownego szpitala dworskiego dla ubogich, na szpital dla trędowatych w Środzie Śląskiej, a także na urządzenie hospicjum dworskiego. W swoich posiadłościach obniżała daniny chłopskie i gromadziła zapasy żywności wykorzystane następnie w czasach głodu i powodzi.

Trudne wydarzenia z jej życia - kolejne zgony dzieci, banicja braci, skrytobójcza śmierć siostry Gertrudy, królowej Węgier - wpłynęły na pogłębienie jej życia religijnego i decyzję poświęcenia się dziełom miłosierdzia. Po około 20 latach małżeństwa złożyła wraz z mężem śluby czystości, a po owdowieniu zamieszkała w klasztorze cysterek w Trzebnicy.

Pod wpływem duchowości franciszkańskiej mnożyła praktyki pokutne, opiekowała się chorymi, dbała o los więźniów i ubogich. Żywiła szczególną cześć dla Matki Bożej.

Wyczerpana surową ascezą i pracą zmarła w opinii świętości w 1243 roku w Trzebnicy i została pochowana w tamtejszym kościele. 24 lata później, w 1267 roku została kanonizowana przez papieża Klemensa IV, a sanktuarium w Trzebnicy stało się głównym ośrodkiem jej kultu. Chociaż czczona była jako patronka Śląska a od XIII wieku - patronka Polski, to jej kult odegrał ważną rolę w formowaniu świadomości wspólnoty regionalnej Ślązaków, zwłaszcza w XIX wieku.

Więcej o św. Jadwidze w brewiarzu.

Parafia Przedborowa